【✤ M_Black ✤】

Kyokai no Rinne Fiction : C H A N G E
Rate : PG
Parring : Rinne and Sakura

****************************************

ฉันมักคาดหวังกับตัวเองบ่อยๆ

...ว่าสักวันหนึ่งจะมีบ้างอย่างในชีวิต' เปลี่ยน '

แต่ฉันก็ผิดหวังมานับครั้งไม่ถ้วน

ฉันก็แค่หวังว่าสักวัน

พวกวิญญาณที่ไม่ไปผุดไปเกิด

จะเลิกทักฉัน และปล่อยให้ฉันสงบสุขซะที

********

วันนี้ก็อีกวันใช่ไหมที่ฉันจะต้องไปเรียน และต้องโดนทักจากผีเนิร์ด ฉันเบื่อๆๆๆๆและเบื่อที่สุด ได้แต่เดินฝ่าร่างที่สัมผัสไม่ได้ กว่าที่ผีนั่นจะยอมปล่อยฉันให้สงบสุข และพ้นสายตาครหารอบข้างที่เหมือนกับว่าฉันพูดคนเดียว ก็เกือบจะเข้าเรียนแล้ว ฉันรีบเข้าไปนั่งโต๊ะตัวเอง หยิบข้าวของเตรียมเรียนวิชาแรกของวัน จนกระทั่งเพื่อนที่นั่งข้างๆทักฉัน

" นี่ๆ มามิยะซัง วันนี้หนุ่มโต๊ะข้างๆเธอก็ไม่มาอีกแล้วนะ " ฉันหันไปมองตามที่เจ้าหล่อนบอก ใช่! นับแต่เข้าเรียนไฮสคูล คนที่นั่งข้างๆฉันไม่เคยมาเรียนเลย ฉันคิดเรื่อยเปื่อยไปต่างๆนานาๆว่าเขามีบางอย่างทำให้มาเรียนไม่ได้ จนกระทั่งสังเกตเห็นรองเท้าพละคู่หนึ่งกำลังเดินมา เมื่อฉันเงยหน้ามองในเวลาเดียวกับที่อาจารย์ประจำวิชาเรียกชื่อ โรคุโด้ รินเน่ เด็กหนุ่มผมแดงจัดจ้านเหมือนเปลวไฟ กับใบหน้าขรึมๆ ชุดประหลาดที่เป็นเสื้อวอร์มคลุมทับด้วยกิโมโนตัวใหญ่ลายแปลกตา เขาเดินมาทางฉันก่อนจะนั่งลงที่โต๊ะถัดไป ฉันมั่นใจว่าหมอนี่คือ โรคุโด้ รินเน่

" ดูสิ เขามาแล้ว " ฉันบอกกับเพื่อนคนเมื่อครู่ แต่จู่ๆคำพูดประโยคหนึ่งของอาจารย์ก็ทำเอาฉันงง

" โรคุโด้ รินเน่ ไม่มาอีกแล้วสินะ "

" เอ๋! " ฉันอุทานอย่างประหลาดใจ  เพื่อนข้างโต๊ะฉันสะกิดถาม

" นี่ๆ มามิยะซัง หมายความว่าไงเหรอ ที่ว่าเขามาแล้วน่ะ " ฉันยิ้มอย่างเก้อเขิน ไม่ได้พูดอะไร

เข้าใจแล้ว...
หมอนี่ที่นั่งข้างๆฉัน
ไม่ใช่คน!!!

' โอยยยย ฉันเบื่อจังที่ต้องมาเห็นอะไรแบบนี้ หมอนี่มาทำไมที่นี้กันนะ แถมเมื่อกี้เราก็สบตากันด้วย จะรู้ไหมเนี่ยว่าเราเห็นเขา โอยๆ จะเรียนรู้เรื่องไหม ' ขณะที่บ่นๆในใจ ผีผมแดงข้างๆฉันก็เล่นอะไรไม่รู้ มีขนมหมาร่วงมาเต็มเลย สักพัก เอ่อ...ฉันคิดว่ามันคือ ชิวาว่านะ ตัวมหึมาก็เข้ามา แล้วหมอนั่นก็พูดอะไรกับเจ้าชิวาว่า แต่ดูเหมือนหมาก็คือหมา ยิ่งหมาเล็กตัวแสบแบบชิวาว่าด้วย มันงับมือหมอนั่น แล้วก็งาบหมอนั่นเข้าไปเลย พร้อมๆกับออกไปนอกห้อง

' นี่มันอะไรกันเนี่ย!!!!!!!!!!!!!!!!! '

กว่าฉันจะรู้อะไร มันก็ตอนเย็นแล้ว...

ฉันเจอผีผมแดงอีกครั้งขณะที่กำลังกลับบ้าน ไม่เชื่อก้ต้องเชื่อฉันถูกดึงเข้าไปในบางอย่างที่แปลกมากๆ

แต่ที่น่าแปลกคือ หมอนี่แตะตัวได้ ไม่ใช่ผี แล้วทำไมไม่มีใครเห็น

แต่ที่แย่ก็คือ ผีแว่นเนิร์ดดันรวมร่างกับเจ้าผีชิวาว่าที่หมอนั่นพามานะสิ ว่าไงนะ?

กำลังจะเป็นปีศาจร้าย

นี่มันอะไรกันเนี่ย!!!!!!!!!!!!

ฉันถูก เอ่อ...ปีศาจร้ายนั่นไล่ตาม แล้วหมอนั่นก็ฉุดฉันไปที่ไหนไม่รู้

ฉันลอยกลางอากาศ เห็นกงล้อสีแดงเข้ม

แต่มันไม่ใช่เวลามาตกใจเรื่องนี้ เพราะผีนั่นกำลังตามฉันมา

ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อ เงิน 500 เยน หมอนั่นเอาไปซื้อบางอย่างที่เหมือนกงล้อเพลิง

และปราบผีนั่นได้ แถมส่งไปสู่กงล้อแดงเพื่อไปสู่สุคติภพอีกต่างหาก

ฉันเริ่มงง งง และงงมากๆ เหมือนว่าเคยมาที่นี้แล้ว แต่ยังจับต้นชนปลายไม่ถูก

อะไร...นายเป็ยยมทูต

แล้วทำไร? สะกดจิตเหรอ

ได้ผลไม่ได้ผล

ฉันก็มานั่งกินมื้อเย็นแล้ว

รุ่งเช้าฉันก็มาเรียนปกติ พร้อมคำถามเป็นล้านแปดประการในหัว เพื่อนที่นั่งข้างๆฉันมีสีหน้าดีใจตอนที่ฉันเข้าห้อง เธอบอกฉันอย่างตื่นเต้น

" ซากุระจัง เขามาแล้ว โรคุโด้คุงที่นั่งข้างๆเธอไง " ฉันเดินไปดูโรคุโด้คุงที่ว่า ก่อนจะพูดเสียงดัง

" อา ยมทูตนี่นา!!! " หมอนั่นทำหน้าตกใจ ใช่โรคุโด้ รินเน่ก็คือยมทูตผมแดง ที่พาฉันไปเจอเรื่องประหลาดเมื่อวาน แถมสะกดจิตฉันให้ลืมเรื่องที่เกิดขึ้น ไม่รู้ทำไมนะ ฉันถึงดีใจที่เจอหมอนี่ อาจเพราะฉันรู้สึกว่าตั้งแต่เจอหมอนี่ มีบางสิ่งที่เปลี่ยนแปลงไป ใช่ฉันรู้สึกได้แล้วว่า บางอย่างในชีวิต

...กำลัง 'เปลี่ยนไป'

FIN

************************

เอิ่ม...สาบานว่านี่ไม่ใช่สปอยล์ ฟิคนะตัวเอง แบบว่าพีคมากมาย อยากแต่ง กล้ามากสปอยล์เพิ่งออกมาตอนเดียว แต่แต่งฟิคแล้ว สุดๆไปเลย ทีฟิคเซ็ทโชรินล่ะไม่ไปไหน (มันไปนะ แต่งอกเกินแล้วตอนนี้) ตอนนี้หลงรักรินเน่คุ
หัวปักหัวปำ น่ารัก เท่ หล่อ (เหลืออย่างเดียวที่ไม่รู้ว่าจะเข้าข่ายพระเอกคนก่อนๆไหม คือ เจ้าชู้ โลเล มีสองสาวมาพัวพัน) แต่ที่แน่ๆตอนนี้ประกาศตัวเป็นแม่ยกเต็มแรง (ยกเว้นรินเน่คุงจะมีญาติหล่อ กร๊ากกกก ) ตอนที่สองนี้จะมาวันที่ 2 รอนานมาก อยากอ่านสุดๆ อยากรู้เจรงๆ รินเน่คุงมีที่มายังไง โลกยมทูตเป็นไง

ปล. รินเน่คุงปลดปล่อยสวัสดิกะได้ไหม? (โดนถีบ! ผิดเรื่องแล้วเฟร้ยยย)