【✤ M_Black ✤】

ไม่ได้อัพบล็อกตั้งนานแน่ะ - - ยุ่งเรื่องเรียนสุดๆ เทอมนี้งานไม่เยอะนะ แต่ยุ่งยากชะมัด

ไหนต้องคอยไปดูน้องปี 1 ด้วย เหนื่อยเล็กๆ

เอาล่ะ เข้าเรื่อง หลังจากได้ปากกาพู่กันมา ก็วาดเล่น ละเลงเรื่อยเปื่อยตามใจจนบังเกิดเป็น 2 รูป

รูปแรก โรมิโอกับจูเลียตของนักเขียนคนโปรด คุณลุงเช็คสเปียร์ คือวาดประกอบงาน "ศิลปะการดำเนินชีวิต" ดูไม่ค่อยจะเกี่ยวกัน แต่พอดีว่า เราเอาคำคมของลุงแกมาใช้ส่งทำงาน คราวนี้มันต้องมีภาพประกอบ ก็เลยอออกมาเป็นเช่นนี้แล ตอนแรกที่จะวาดกะให้ไม่มีหน้า ลงดำเอา แต่ไปๆมาๆ เปลืองหมึก เลยไม่ลง วาดมันแบบนี้เลย เพราะฟิวเจอร์บอร์ดสีดำด้วยแหล่ะ

 (กดที่รูปเพื่อดูรูปใหญ่นะคะ)

รูปที่เห็นนี่ เป็นอันแรกที่ทำ พอวันต่อมาเอาไปซีนสติ๊กเกอร์ใส่แล้วฟองอากาศผุด ตัวโรมิโอกับจูเลียตไม่เป็นอะไร แต่ตัวฟิวเจอร์บอร์ดเนี่ยเสียหายหลายแสนเลย พอดีอาจารย์ให้ส่งเลทได้ เลยหิ้วกลับมาแก้ ที่บ้าน เสียดายลืมถ่ายรูปไว้ พอเอาไปส่งอาจารย์บอกว่า เล็กไป เราก็อ้าง "เกิดอุบัติเหตุขึ้นกับฟิวเจอร์บอร์ดนิดหน่อยค่ะ โดนคนเขาชนระหว่างทางกลับบ้าน เลยต้องตัดทิ้งจนเหลือแค่นี้ " แน่ละ มันเกิดขึ้นจริงที่ไหนเดี๊ยนสตอเบอร์แหลเต็มที่ พ่อรับส่งไปกลับมหา'ลัยทุกวัน จะเอาเวลาที่ไหนเซ่อซ่าไปโดนชนเอา ^ w ^ อิอิ

รูปต่อมา อุลคิโอร่า กับโอริฮิเมะ มาในมาดเจ้าหญิงกับขุนนาง

 (กดที่รูปเพื่อดูรูปใหญ่นะคะ)

เรื่องของเรื่องที่อยากวาดรูปนี้คือ อยากให้ฮิเมะใส่ชุดเจ้าหญิง คงจะน่ารักมากๆ เลยเกิดเป็นรูปขึ้นมา ตามต่อมาด้วยอุลคิที่กำลังเรตติ้งแรงมากๆ เลยออกมาเป็นฉะนี้ ต้องขอขอบคุณ หนังสือ "ประวัติศาสตร์เครื่องแต่งกาย" ของคุณ ผวงผกา คุโรวาทมากๆ ที่เอื้อเฟื้อแบบชุดสมัยพระเจ้าชารล์ที่ 6 มั้งถ้าจำไม่ผิด ลงสีปากกาพู่กันมันส์มากๆ โดยเฉพาะสีชุดฮิเมะเนี่ย ไม่รู้หมึกจะหมดไหม - - กำลังคิดจะวาดฉากหลัง แต่ทว่า โง่เรื่องการวาดฉากอย่างแรงกล้า เป็นคนที่สามารถดลบันดาลให้เก้าอี้หลุยส์ กลายเป็นเก้าอี้โยกไม้เน่าๆสมัยคุณย่ายังสาว T T

ตอนวาดรูปอุลคิกับโอรินี่หิวอย่างแรง พ่อแม่ไม่อยู่ ไม่มีกับข้าวไรกินเลย T T หนังสืออ่านสอบก็โดดไม่อ่าน เอาแต่วาดรูป สุดท้ายรอต่อไปคงหิวตายฆ่าหมาที่บ้านกินแน่ๆ เลยหาญกล้าเข้าครัวกะทอดไข่กิน แจ็คพอตชั้น 1 ไข่เหลือ 1 ใบ แล้วเราก็ดันมีนิสัยเสียคือ ถ้าไข่ในตู้เย็นเหลือ 1 ใบจะไม่เอามันไปทำอะไรกิน ประมาณว่าไม่อยากให้ไข่หมดไง เลยต้องเอาหมูมาทอด แต่เกิดพิศดารอยากเป็นแม่ครัวหัวป่า เสร่อทำทงคัทซึกินมันซะเลย

   (กดที่รูปเพื่อดูรูปใหญ่นะคะ)

ผลที่ได้หน้าตาเท่าที่เห็น ก็กินได้อยู่นะ แต่ปัญหาคือทอดเสร็จ ไปเปิดตู้เย็นจะหยิบข้าวมาอุ่น ข้าวดันไม่มี พ่อไม่ได้หุง T T ต้องนั่งซาวข้าว หุงข้าว รอข้าวสุกอีกครึ่งชั่วโมง กว่าจะได้กิน

ชีวิตนี่ทุลักทุเลดีจริงๆ